طبیعی است که ما به عنونان افرادی بالغ بخشی از نظرات و احساستمان را از دیگران پیدا کنیم. دیگران می توانند دوست، همکار، آشنا یا نزدیک ترین انسان های زندگی ما باشند. این نگفتن ها عموما برای حفظ و تداوم رابطه انجام می شوند و بسیار هم موثر هستند. چون بسیاری از احساسات ما زودگذر هستند و بهتر  است به زبان آورده نشوند، از سویی بسیاری از مشکلاتی که در رابطه ها وجود دارند همیشه هستند و قرار نیست حل شوند و گفتن ان ها فقط باعث تنش و دلخوری بیشتر می شود.

با این حال گاهی لازم است در مورد خیلی از مسائل صحبت شود. تا ما حرف نزنیم کسی نمی داند در ذهن ما چه می گذرد و چه احساسی را داریم تجربه می کنیم. خیلی وقت ها کسی از دیگری سوااستفاده میکند، بدون این که متوجه باشد  این احساس را در طرف مقابل به وجود آورده. حفظ تعادل در دادن ها و گرفتن ها در روابط بلندمدت بسیار اهمیت دارد و این خیلی اوقات نیاز به تذکر و یادآوری با استفاده از کلمات روشن و صریح دارد. 

تحمل یعنی من حرف هایی دارم که به زبان نمی آورم. وقتی حرف های ناگفته در رابطه وجود دارد، رابطه سالم نیست.

رابطه ی سالم باید صادقانه باشد. در چنین رابطه ای کسی مجبور نیست احساسات و نظرات واقعی خود را پنهان کند.

تحمل یک رفتار صادقانه نیست و نمی تواند ارزشمند باشد.

با آن که در فرهنگ ما آدم های خوب تحمل زیادی دارند. آنها صبر می کنند، می سوزند و می سازند، از خواسته های خود می گذرند و به خود اهمیت چندانی نمی دهند.

همه ی این رفتارهای مرضی که ناشی از احساس حقارت، ترس و دوست نداشتن خود است، با برچسب هایی جامعه پسند به عنوان ارزش به جامعه تحمیل شده اند.

• اگر رفتارهای سخت دیگران را تحمل می کنید،
• اگر از این که در نظر دیگران و خودتان یک شخص “خوب” و محبوب نباشید می ترسید ،

شما یک سبک زندگی بیمارگون دارید. چون همیشه خوب بودن و تحمل کردن توهین، ظلم و تحقیر بیماری است.

در رابطه ی سالم (که حق همه ی ماست) افراد باید این امکان را داشته باشند که نظر واقعی خود را در باره ی موضوعات بیان کنند

و احساساتی را که تجربه می کنند بر زبان آورند.

اگر این امکان به هر دلیلی فراهم نباشد، رابطه به صورت ناکامل برقرار می شود.

در رابطه ی ناکامل همیشه نیازها و خواسته های زیادی وجود دارند که برآورده نمی شوند، دست کم یک نفر احساس تهدید می کند و مجبور است برای از دست ندادن اندک داشته ها، سختی ها را تحمل کند.

• اگر همه ی ما مانند انسان های بالغ و متمدن رفتار کنیم،
• ظرفیت پذیرش بدی ها را در خود به وجود آوریم،
• حرف های دیگران را بشنویم
• و به آن ها اجازه بدهیم گاهی بد، عصبانی و بی منطق باشند،

کسی در رابطه با ما مجبور نیست چیزی را تحمل کند.

تحمل نکردن نشانه ی این است که دو طرف قادر هستند رابطه ای بلندمدت و راضی کننده را تجربه کنند.